حقایقی درباره حالات رویشی و حداقل هوشیار پس از آسیب شدید مغزی

آگاهی آگاهی از خود و اطرافیان است. آسیب مغزی می تواند باعث اختلالات هوشیاری (DOC) شود. برخی از جراحات خفیف هستند. آنها ممکن است باعث تغییرات جزئی در هوشیاری مانند سردرگمی مختصر شوند. صدمات شدید می تواند باعث بیهوشی دائمی شود.برای ارتباط با بهترین جراح مغز و اعصاب در تهران اینجا کلیک کنید.

از افرادی که جراحات شدید دارند، 60 تا 80 درصد زنده می مانند. بسیاری از کسانی که زنده می مانند برای مدتی کاملاً بیهوش هستند. در طول این مدت، آنها از خود یا دنیای اطراف خود آگاه نیستند. حالت بی هوشی کامل بدون باز شدن چشم را کما می گویند. حالت بیهوشی کامل همراه با باز شدن چشم ها و دوره های بیداری و خواب را حالت نباتی (VS) می گویند. این به "عملکردهای رویشی" مغز (تنظیم دمای بدن، تنفس و غیره) اشاره دارد که اغلب قبل از بازگشت به هوشیاری بازمی‌گردند. (به VS سندرم بیداری بی پاسخ نیز گفته می شود.) وقتی افراد از آسیب مغزی شدید بهبود می یابند، معمولاً چندین مرحله بهبودی را پشت سر می گذارند. بهبودی از طریق این مراحل می تواند کند یا متوقف شود.

• با
• حالت رویشی
• حالت حداقل آگاهانه
• دولت سردرگم
• آگاهی کامل (اغلب با اختلالات خاص)

ویژگی های کما

• بدون چشم باز کردن
• نمی تواند دستورالعمل ها را دنبال کند
• بدون گفتار یا اشکال دیگر ارتباط
• بدون حرکت هدفمند

ویژگی های VS

• بازگشت یک چرخه خواب و بیداری با دوره های باز و بسته شدن چشم
• ممکن است ناله کند یا صداهای دیگری ایجاد کند، به خصوص زمانی که عضلات سفت کشیده می شوند
• ممکن است گریه کند یا لبخند بزند یا سایر حالات صورت را بدون دلیل ظاهری ایجاد کند
• ممکن است برای مدت کوتاهی چشم ها را به سمت افراد یا اشیا حرکت دهد
• ممکن است به صدای بلند با یک لرزش واکنش نشان دهد
• نمی توان دستورالعمل ها را دنبال کرد.
• بدون گفتار یا اشکال دیگر ارتباط
• بدون حرکت هدفمند

مراقبت در هنگام کما یا VS

افرادی که در کما یا VS هستند نیاز به مراقبت زیادی دارند. این مراقبت ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• تغذیه با لوله تغذیه.
• چرخاندن فرد در حالی که در رختخواب است برای جلوگیری از آسیب های فشاری ("زخم های فشاری").
• کمک به تسکین روده و مثانه. این ممکن است شامل استفاده از کاتتر یا پوشک باشد.
• مدیریت تنفس این ممکن است شامل حذف مخاط از راه هوایی باشد. همچنین ممکن است شامل تمیز کردن لوله تراکئوستومی باشد.
• مدیریت تون عضلانی این شامل کمک به از بین بردن عضلات بسیار سفت با تمرینات موقعیت و دامنه حرکتی است.
• با استفاده از تجهیزات خاص. این ممکن است شامل یک صندلی چرخدار باشد. همچنین می‌تواند شامل ملافه‌های مخصوص برای کمک به وضعیت بدنی مناسب، کاهش سفتی عضلات و جلوگیری از زخم‌های فشاری باشد.
• درمان عفونت هایی مانند ذات الریه یا عفونت های دستگاه ادراری.
• مدیریت سایر مشکلات سلامتی مانند تب یا تشنج.

بعد از کما و VS چه اتفاقی می افتد؟

اولین نشانه هوشیاری معمولاً ردیابی بصری است. این زمانی اتفاق می افتد که چشم بیمار افراد یا یک شی را دنبال می کند. علائم دیگر عبارتند از:

• پیروی از دستورالعمل‌های ساده مانند «دستم را بفشار» یا «نامت را بگو».
• برقراری ارتباط با گفتن کلمات یا نشان دادن بله یا خیر با تکان دادن سر یا اشاره.
• درگیر شدن در رفتارهای «خودکار» مانند خاراندن پوست یا روی هم زدن/از روی هم زدن پاها.

افراد مبتلا به آسیب مغزی، بر اساس شدت آسیب، هوشیاری خود را با سرعت آهسته یا سریع بازیابی می کنند. برای افرادی که صدمات بسیار شدید دارند، بازگشت هوشیاری فرآیندی کند است. افرادی که آسیب کمتری دارند ممکن است مراحل ذکر شده در بالا را به سرعت طی کنند. برخی از مراحل توضیح داده شده در اینجا ممکن است شناسایی نشوند یا اصلاً رخ ندهند. برای افرادی که صدمات بسیار شدید دارند، بهبودی ممکن است در یکی از این مراحل متوقف شود.

کما به ندرت بیش از 4 هفته طول می کشد. برخی از بیماران از کما به VS حرکت می کنند. برخی دیگر ممکن است از کما به هوشیاری نسبی بروند. به ندرت پیش می آید که فردی با آسیب مغزی شدید مستقیماً از کما یا VS به هوشیاری کامل حرکت کند. افرادی که برای مدت کوتاهی بیهوش هستند، معمولاً آسیب مغزی کمتری داشته اند. در نتیجه، احتمال بهبودی بهتری نسبت به افرادی که برای مدت طولانی بیهوش هستند، خواهند بود.

از افرادی که 1 ماه پس از آسیب مغزی تروماتیک در VS هستند (TBI - زمانی که آسیب مغزی در اثر ضربه فیزیکی مانند تصادف یا سقوط ایجاد می شود)، 60٪ تا 90٪ تا یک سال پس از آسیب هوشیاری خود را به دست می آورند. احتمالاً بهبودی آهسته ای خواهند داشت. آنها معمولاً مشکلات شناختی و جسمی مداومی دارند. افرادی که به دلیل سکته مغزی، از دست دادن اکسیژن به مغز (آنوکسی)، یا برخی از انواع بیماری های شدید در VS هستند، ممکن است به خوبی افراد مبتلا به TBI بهبود نیابند. افرادی که در VS طولانی مدت باقی می مانند ممکن است برای مدت طولانی زندگی کنند. اما آنها اغلب دارای عوارضی مانند ذات الریه، نارسایی تنفسی یا عفونت هستند که ممکن است طول عمر آنها را کوتاه کند.

مرحله دیگر بهبودی، حالت حداقل هوشیار یا MCS نام دارد. افراد در MCS نمی توانند به طور مداوم پاسخ دهند یا ارتباط برقرار کنند.

ستون فقرات کمری

ستون فقرات کمری قسمت پایینی ستون فقرات است که در زیر بخش های گردنی و قفسه سینه قرار دارد و از پنج مهره با شماره L1-L5 تشکیل شده است. وظایف ستون فقرات کمری عبارتند از:

حمایت از بالاتنه: ستون فقرات کمری بیشتر وزن بالای بدن شما را تحمل می کند.
توزیع وزن بدن: ستون فقرات کمری به توزیع یکنواخت وزن بدن در سراسر لگن کمک می کند. این امر به ویژه هنگامی که ایستاده اید یا راه می روید بسیار مهم است.
امکان انجام طیف وسیعی از حرکات بدن: عضلات کمر و انعطاف‌پذیری ستون فقرات کمری به تنه شما اجازه می‌دهد در همه جهات حرکت کند - از جلو به عقب (فلکسیون و اکستنشن)، پهلو به پهلو (خم شدن پهلو) و دایره کامل. (چرخش)، و همچنین پیچ و تاب. دو مهره آخر کمر امکان انجام بیشتر این حرکت را دارند.برای ارتباط با بهترین جراح دیسک کمر در تهران اینجا کلیک کنید
محافظت از نخاع: نخاع شما که توسط استخوان های ستون فقرات محافظت شده و احاطه شده است، از پایه جمجمه شروع می شود و در اولین مهره کمری متوقف می شود. مهره های موجود در ستون فقرات شما همچنین یک محفظه استخوانی برای اعصابی که از انتهای نخاع شما پایین می آیند فراهم می کند. این اعصاب (دم اعصاب) دم اسب نامیده می شود .
کنترل حرکات پا: اعصابی که از دم اسب و نخاع تحتانی منشعب می شوند، احساسات و حرکت پا را کنترل می کنند.
ستون فقرات کمری مستعد آسیب و درد است زیرا بیشتر وزن بدن شما را تحمل می کند. علاوه بر این، ستون فقرات کمری انعطاف‌پذیر است، به این معنی که دامنه حرکتی بیشتری را امکان‌پذیر می‌کند، اما در مقابل آسیب‌پذیری نیز آسیب‌پذیرتر است.

نمودار کمر
کمر با تقسیم شدن به پنج بخش با برچسب مهره های L1 - L5 طبقه بندی می شود. هر یک از این بخش ها می تواند علائم خاصی را ایجاد کند که می تواند بر کمردرد شما تأثیر بگذارد.

کمر-L4-L5-دیسک-فتق
L1: بالاترین بخش ستون فقرات کمری.

L2: حاوی انتهای مناسب نخاع است. همه مهره های فراتر از این نقطه فقط دارای اعصاب نخاعی هستند نه نخاع.

L3: مهره میانی ستون فقرات کمری

L4: این دومین تا آخرین بخش ستون فقرات کمری است

L5: بخش نهایی ستون فقرات کمری.

اثرات مشکلات کمر در طول زمان
رگ به رگ شدن یا کشیدگی کمر شایع ترین شکل کمردرد است . بدن می تواند در موقعیت های خاص مانند بلند کردن اجسام سنگین یا آسیب های تروماتیک بیش از حد تحت فشار قرار گیرد. همچنین می تواند با افزایش سن تحت تاثیر قرار گیرد، جایی که دیسک های ستون فقرات به مرور زمان بیشتر مستعد ترک و پارگی هستند. رگ به رگ شدن یا کشیدگی باعث درد در عضلات پشت می شود که ممکن است باعث احساس سوزش یا درد شود.

آرتریت گردن چیست؟

هنگامی که شما مبتلا به اسپوندیلوز گردنی هستید، مفاصل کوچک در پشت ستون فقرات شما می توانند شروع به تغییر کنند. این خیلی عادی است.

بهترین دکتر جراحی آرتروز گردن در تهران کیست؟ اینجا کلیک کنید

عوامل زیادی می توانند به تغییرات آناتومیکی در گردن شما کمک کنند. غضروف صاف و لغزنده که به عنوان ضربه گیر بین مفاصل عمل می کند، با افزایش سن مقداری حجم را از دست می دهد، همانطور که برخی از افراد موهای سر خود را از دست می دهند. هنگامی که این اتفاق می افتد، مفاصل ممکن است با افزایش اصطکاک روی یکدیگر ساییده شوند. این می تواند باعث درد شود، اما نه همیشه. اگر غضروف گردن شما به طور کامل از بین برود، بدن شما ممکن است با "رشد استخوان های جدید" که به عنوان خار استخوان شناخته می شود، پاسخ دهد. اینها ممکن است به باریک شدن کانال نخاعی، به نام تنگی نخاعی، کمک کنند که می تواند درد را تشدید کند.  

همچنین می توانید تغییراتی را با دیسک های بین مهره ای خود تجربه کنید. از آنجایی که آنها بخشی از بالشتک و ارتفاع خود را از دست می دهند، این می تواند فشار بیشتری بر مفاصل ستون فقرات شما وارد کند.

همه این تغییرات ممکن است هشدار دهنده به نظر برسند، اما به خاطر داشته باشید که بسیاری از افراد بدون هیچ علامت یا درد به آرتریت گردن مبتلا هستند. این بدان معنی است که آناتومی شما به تنهایی همیشه مسئول درد شما نیست. عوامل دیگری مانند استرس، خواب و حرکت روزانه شما می توانند در این امر نقش داشته باشند. و این خبر خوبی است، زیرا می توانید این عوامل را مدیریت کرده و درد خود را کاهش دهید.

نشانه هایی که گردن درد شما آرتریت است 

عوامل مختلفی در ایجاد گردن درد وجود دارد و گردن درد نسبتاً شایع است. تا 70 درصد از مردم در مقطعی از زندگی خود آن را تجربه می کنند. در حالی که گردن درد مطمئناً می تواند ترسناک باشد، معمولاً برای شروع بهبودی نیازی به تصویربرداری (مانند اشعه ایکس یا ام آر آی) نیست. دانستن نشانه‌های آرتریت می‌تواند به شما در تصمیم‌گیری آگاهانه در مورد گزینه‌های مراقبت و درمان کمک کند. علائم رایج آرتریت گردن عبارتند از: 

• گردن درد و سفتی که با فعالیت ایستاده بدتر می شود

• اسپاسم عضلانی در گردن یا شانه شما 

• بی حسی و ضعف در بازوها، دست ها و انگشتان

• سردرد

انواع آرتریت 

انواع مختلفی از آرتریت وجود دارد که می تواند به درد گردن کمک کند:

• استئوآرتریت (OA) . این یکی از رایج ترین اشکال آرتریت است که بیش از 32 میلیون آمریکایی را تحت تاثیر قرار می دهد . برخی از مردم آن را آرتریت "ساییدگی" می نامند زیرا با فرسودگی تدریجی غضروف در مفصل مشخص می شود. برای برخی افراد، می تواند علائمی مانند درد و سفتی ایجاد کند که بعد از فعالیت بدتر می شود.

• آرتریت روماتوئید (RA) . این یک بیماری خودایمنی است، به این معنی که سیستم ایمنی سلول‌های سالم بدن را با سلول‌های مهاجم و خارجی اشتباه می‌گیرد و یک پاسخ ایمنی علیه خود ایجاد می‌کند. در مورد RA، سیستم ایمنی به سینوویوم (پوشش مفصلی) حمله می‌کند و باعث التهاب و اغلب سفتی و درد همراه با حرکت می‌شود.

• اسپوندیلوآرتریت . این یک شکل مزمن آرتریت است که با التهاب در مفاصل و اندام های خاص مشخص می شود - جایی که تاندون ها و رباط ها به استخوان ها می چسبند. معمولا بر ستون فقرات تاثیر می گذارد. انواع مختلفی از جمله اسپوندیلیت آنکیلوزان و آرتریت پسوریاتیک وجود دارد. در مورد اسپوندیلوآرتریت گردنی (گردن)، درد معمولاً بین لگن و ستون فقرات شما شروع می‌شود، سپس ممکن است به تدریج بر ستون فقرات گردنی شما تأثیر بگذارد. شب‌ها و صبح‌ها بدتر می‌شود، اما با حرکات ملایم کاهش می‌یابد.

ستون فقرات گردنی

قسمت گردنی ستون فقرات از هفت مهره (معروف به C1 تا C7) تشکیل شده است و مسئول حمایت از جمجمه و امکان حرکت گردن است. این ناحیه از ستون فقرات به دلیل تحرک زیاد و وزن قابل توجهی که سر دارد، به ویژه در معرض آسیب است. برخی از آسیب های رایج ستون فقرات گردنی عبارتند از:

• کشیدگی یا رگ به رگ شدن دهانه رحم: کشیدگی یا رگ به رگ شدن دهانه رحم یک آسیب به عضلات، رباط ها یا تاندون های گردن است. این نوع آسیب اغلب به دلیل فشار بیش از حد، وضعیت بدنی نامناسب یا ضربه ناگهانی رخ می دهد.
• فتق دیسک گردن: فتق دیسک زمانی اتفاق می‌افتد که دیسک‌های بالشتکی بین مهره‌ها پاره می‌شوند یا جابجا می‌شوند و باعث می‌شوند که اعصاب نخاعی تحت فشار قرار گیرند. این می تواند منجر به درد شدید، بی حسی یا ضعف در گردن، بازوها یا شانه ها شود.
• دررفتگی/شکستگی دهانه رحم: معمولاً زمانی رخ می دهد که گردن در معرض ضربه باشد. دررفتگی نتیجه آسیب رباط است که باعث جدا شدن دو مهره می شود و شکستگی مهره شکسته را توصیف می کند. این می تواند جدی ترین آسیب دهانه رحم باشد و باعث فلج شود.

برای ارتباط با بهترین جراح ستون فقرات در تهران اینجا کلیک کنید

ستون فقرات توراسیک

ستون فقرات قفسه سینه از 12 مهره (T1 تا T12) تشکیل شده است و در قسمت فوقانی و وسط پشت قرار دارد. اگرچه صدمات وارده به این ناحیه به دلیل حمایت اضافی که توسط قفسه سینه ارائه می‌شود کمتر شایع است، اما عوامل خاصی همچنان می‌توانند در آسیب‌های ستون فقرات سینه‌ای نقش داشته باشند، مانند:

• شکستگی های فشاری: شکستگی های فشاری، ترک ها یا شکستگی های کوچک در مهره ها هستند که اغلب در اثر ضربه، پوکی استخوان، یا سایر شرایط دژنراتیو ایجاد می شوند. این شکستگی ها می تواند منجر به درد ناتوان کننده و در موارد شدید، تغییر شکل ستون فقرات شود.
• تنگی قفسه سینه: باریک شدن بخشی از ستون فقرات، معمولاً به دلیل ساییدگی و پارگی
• شکستگی قفسه سینه: شکستگی ها از نظر شدت متفاوت هستند. برخی از شکستگی‌ها آسیب‌های بسیار جدی هستند که در اثر ضربه‌های با انرژی بالا ایجاد می‌شوند و نیاز به درمان اضطراری دارند. شکستگی‌های دیگر می‌تواند نتیجه یک اتفاق کم‌تر، مانند افتادن جزئی، در فرد مسن‌تری باشد که استخوان‌هایش در اثر پوکی استخوان ضعیف شده است. اکثر شکستگی های ستون فقرات در قفسه سینه (میان پشت) و کمر (کمر) یا در محل اتصال این دو (تصلاح قفسه سینه) رخ می دهد. درمان بستگی به شدت شکستگی و اینکه آیا بیمار آسیب های مرتبط دیگری دارد یا خیر.
• فتق دیسک قفسه سینه: اگر چه کمتر از ناحیه گردن و کمر شایع است، فتق دیسک قفسه سینه همچنان ممکن است رخ دهد. این وضعیت زمانی ایجاد می‌شود که دیسک‌های بین مهره‌های سینه‌ای پاره می‌شوند یا جابجا می‌شوند و اعصاب نخاعی را تحت فشار قرار می‌دهند. علائم ممکن است شامل درد، بی حسی یا ضعف در قسمت فوقانی یا میانی پشت، قفسه سینه یا شکم باشد.
• بیماری شوئرمن: بیماری شوئرمن یک اختلال ستون فقرات است که عمدتاً نوجوانان را تحت تأثیر قرار می دهد و باعث انحنای غیر طبیعی ستون فقرات قفسه سینه (کیفوز) می شود. این می تواند منجر به کمردرد، سفتی و در موارد شدید، مشکلات تنفسی به دلیل فشرده شدن حفره قفسه سینه شود.

ستون فقرات کمری

ستون فقرات کمری متشکل از پنج مهره (L1 تا L5) در قسمت پایین کمر قرار دارد و بیشترین وزن را در بین هر ناحیه ستون فقرات تحمل می کند. این منطقه به دلیل استرسی که از فعالیت‌های روزمره مانند بلند کردن، خم شدن یا چرخش به آن وارد می‌شود، به‌ویژه مستعد آسیب است. برخی از آسیب های رایج ستون فقرات کمری عبارتند از:

• کشیدگی یا رگ به رگ شدن کمر: مشابه کشیدگی یا رگ به رگ شدن دهانه رحم، آسیبی با این طبیعت در ناحیه کمر زمانی اتفاق می‌افتد که ماهیچه‌ها، رباط‌ها یا تاندون‌های کمر آسیب ببینند. وضعیت نامناسب، فشار بیش از حد یا ضربه ناگهانی می تواند به این نوع آسیب کمک کند.
• فتق دیسک کمر: فتق دیسک کمر زمانی اتفاق می‌افتد که دیسک‌های کمر پاره می‌شوند یا جابجا می‌شوند و اعصاب نخاعی را تحت فشار قرار می‌دهند. این می تواند منجر به درد شدید، بی حسی یا ضعف در ناحیه کمر، باسن و پاها شود.
• اسپوندیلولیستزیس : اسپوندیلولیستزیس وضعیتی است که در آن یک مهره روی مهره زیر آن به جلو می لغزد. این ناهماهنگی می تواند باعث بی ثباتی ستون فقرات، فشردگی عصب و درد قابل توجهی در ناحیه کمر و پاها شود.

ستون فقرات خاجی

آسیب به ستون فقرات ساکرال کمتر از سایر اشکال آسیب های ستون فقرات است. ستون فقرات خاجی نیز کمترین ناحیه ای است که اعصاب نخاعی تحت فشار قرار می گیرند. ستون فقرات خاجی (ساکروم) در زیر ستون فقرات کمری و بالای دنبالچه قرار دارد که به دنبالچه معروف است. پنج استخوان که با هم ترکیب شده اند، استخوان خاجی مثلثی شکل (S1 تا S5) را تشکیل می دهند.

آسیب به ستون فقرات خاجی نادر است و ممکن است تنها با یک آسیب جدی، مانند افتادن یا ضربه به طور مستقیم به آن ناحیه رخ دهد. افرادی که پوکی استخوان یا آرتریت دارند ممکن است دچار شکستگی های استرسی ساکروم شوند.

عوامل موثر در آسیب های ستون فقرات

عوامل متعددی می‌توانند در آسیب‌های ستون فقرات نقش داشته باشند و نواحی خاصی از ستون فقرات را آسیب‌پذیرتر کنند. این عوامل عبارتند از:

• سن: با افزایش سن، ستون فقرات به طور طبیعی دچار ساییدگی و پارگی می شود که منجر به افزایش خطر آسیب می شود. بیماری‌های دژنراتیو مانند استئوآرتریت و تنگی کانال نخاعی با افزایش سن شایع‌تر می‌شوند و احتمال آسیب به ناحیه گردن و کمر را افزایش می‌دهند.
• شغل: مشاغلی که نیاز به بلند کردن اجسام سنگین، حرکات مکرر یا نشستن طولانی مدت دارند می توانند خطر آسیب های ستون فقرات را افزایش دهند. به عنوان مثال، کارگران ساختمانی، پرستاران و کارکنان اداری به دلیل نیازهای شغلی خود در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به آسیب های ستون فقرات کمری هستند.
• ورزش و فعالیت بدنی: ورزشکاران و افرادی که به ورزش های پرتحرک یا فعالیت های بدنی می پردازند بیشتر در معرض آسیب های ستون فقرات هستند. راگبی، دوچرخه‌سواری، اسکی، ژیمناستیک، وزنه‌برداری و سایر ورزش‌های تماسی می‌توانند فشار زیادی بر ستون فقرات وارد کنند و خطر آسیب را افزایش دهند.
• وضعیت نامناسب: حفظ وضعیت نامناسب برای مدت طولانی می تواند عضلات، رباط ها و تاندون های حمایت کننده از ستون فقرات را تحت فشار قرار دهد. با گذشت زمان، این می تواند منجر به ناهماهنگی و آسیب در ناحیه گردن، قفسه سینه و کمر شود.
• تروما: تصادفات، مانند سقوط یا تصادف اتومبیل، می تواند باعث آسیب شدید ستون فقرات شود. بسته به ماهیت ضربه، هر ناحیه ای از ستون فقرات می تواند تحت تاثیر قرار گیرد، که نواحی گردنی و کمری به دلیل تحرک و نقش تحمل وزن، مستعدترین آنها هستند.

تخصص در جراحی مغز و اعصاب

جراحی مغز و اعصاب شامل تشخیص، ارزیابی و مدیریت جراحی اختلالات سیستم عصبی است. این تخصص اگرچه از 5000 سال پیش و در مصر و ایران باستان انجام می شد، اما در قرن نوزدهم تأسیس شد و در نیمه اول قرن بیستم از طریق درمان ترومای جمجمه و ضایعات توده داخل جمجمه توسعه یافت. پیشرفت‌های بعدی در نوآوری‌های آنژیوگرافی، سی‌تی اسکن، MRI، تکنیک‌های میکروجراحی، تصویربرداری غیرتهاجمی، بی‌حسی عصبی، مراقبت‌های ویژه، جراحی با هدایت تصویر، و معرفی درمان‌های پیچیده رادیویی انکولوژیک و مداخله‌ای، دامنه عمل جراحی مغز و اعصاب را تغییر داده و گسترش داده است. کاوش‌های باستانی نشان می‌دهد که جراحی‌های جراحی مغز و اعصاب ساده در ایران باستان (فارس) به 5000 سال قبل برمی‌گردد. قرن ها بعد، ابن سینا نورالژی سه قلو را با دقت و به شیوه ای مفصل توصیف کرد.برای دریافت مشاوره از بهترین جراح مغز و اعصاب در تهران اینجا کلیک کنید

جراحی مغز و اعصاب مدرن در سال 1951 در ایران و در دانشگاه علوم پزشکی تهران (TUMS) تأسیس شد.

فلسفه (باورها و ارزشها)

• همکاری موثر با سایر همکاران و متخصصان
• حرفه ای بودن (همدلی، احترام، رازداری، تعالی و صداقت)
• یادگیری مادام العمر
• پزشکی مبتنی بر شواهد

نتایج مورد انتظار

در پایان دوره کارآموزان باید بتوانند:

• تاریخچه را به درستی دریافت کنید، معاینه فیزیکی انجام دهید، دستور ارزیابی های پاراکلینیکی بدهید، داده ها را تجزیه و تحلیل کنید و بیماری یا مشکل را از طریق قضاوت بالینی تشخیص دهید.
• روش درمان و مدیریت مناسب را انتخاب و برنامه ریزی کنید
• مشاوره صحیح و موثر با دیگران ارائه دهید
• انجام کلیه اعمال جراحی مرتبط (مغز، نخاع، سیستم عصبی محیطی (PNS) و ستون فقرات به همراه روش های میکرو، سمپاتکتومی، مدیریت درد، براکی تراپی، جراحی های آندوسکوپی و غیره)
• جمع آوری داده ها و آمار پزشکی در منطقه آموزش
• طراحی، انجام و ارزیابی صحیح تحقیقات در زمینه جراحی مغز و اعصاب
• بخش ها و مراکز عمل جراحی مغز و اعصاب را مدیریت کنید
• آموزش بیماران و جمعیت های خاص (در جامعه یا در دانشگاه)

شایستگی ها و مهارت های رویه ای مورد انتظار

شایستگی های مورد انتظار برای کارآموزان در این زمینه عبارتند از:

• ارتباط
• مسلط به زبان انگلیسی و توانایی نوشتن، گوش دادن و استفاده از مقالات، منابع و دست نوشته های انگلیسی.
• گرفتن شرح حال و انجام معاینه فیزیکی (به فارسی)
• سفارش ارزیابی های پاراکلینیکی
• سفارش دارو
• کار گروهی
• مشاوره و مشاوره
• مدیریت واحدهای مربوطه
• مدیریت بیمار
• آموزش و پژوهش
• کاغذ نویسی
• استفاده صحیح از کامپیوتر، اینترنت و برنامه ها و نرم افزارهای معمولی

مهارت های رویه ای (تشخیصی و مدیریتی)

روش های تشخیصی

• بیوپسی (مغز، سیستم عروقی، جمجمه، ستون فقرات، نخاع و PNS)
• پونکسیون کمری

مدیریت و ارزیابی مستمر بیماران در بخش مراقبت های ویژه

روش های جراحی مغز و اعصاب

روش های اضطراری

• رفع فشار (نخاع و مغز)
• رفع شکستگی (جمجمه و ستون فقرات)
• تخلیه هماتوم
• کشش

رویه های انتخابی

• درمان بیماری ها و مشکلات مادرزادی
• درمان بیماری ها و مشکلات دژنراتیو
• درمان بیماری ها و مشکلات عفونی
• درمان بیماری ها و مشکلات تومور
• درمان بیماری ها و مشکلات عملکردی
• درمان بیماری ها و مشکلات عروقی

روش تدریس و یادگیری

• سخنرانی و سخنرانی
• خودخوان
• شرکت در گروه های کوچک
• شرکت در طرح های آموزشی تئوری مانند سمپوزیوم ها، کنگره های علمی، کنفرانس های داخل بخش یا بیمارستان یا بین بیمارستان ها و غیره.
• برنامه‌های آموزشی بالینی: گزارش‌های صبحگاهی، راندها، دوره‌های بزرگ، تمرین و آموزش بالینی، جلسات مرگ‌ومیر و عوارض، تابلوهای تومور، و کلوپ‌های مجله
• روش های آموزشی الکترونیکی و مجازی
• آموزش های کاربردی در موضوعات مرتبط